Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

Τὸ παλτὸ


Εἶμαι μελισσοκόμος.
Ἔχω μακριὰ γενειάδα,
Καὶ φορῶ μαῦρο χονδρὸ παλτό,
Σφικτὰ κουμπωμένο.

Τ’ ἀπογεύματα κάθομαι στὴν πλατεία.
Οἱ ἄνθρωποι
Δὲν θυμοῦνται
Βλέπουν κι ἀκοῦν μονάχα,
Αὐτὸ ποὺ ἔχουν στὸ κεφάλι τους.

Σηκώνομαι κι ἀνοίγω τὸ παλτὸ
Ὅλες μαζί,
Χρυσές,
Βομβίζοντας οἱ μέλισσες,
Βγαίνουν ἀπ’ τὸ σκοτάδι,
Σκορποῦν στὸν ἥλιο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου