Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2011

Ξυπνῶ Ἕνα Πρωί


Ξυπνῶ ἕνα πρωί,
καὶ δὲν βρίσκω κανέναν στὸ σπίτι
Ἀνήσυχος βγαίνω στοὺς δρόμους
Τὰ κτήρια εἶναι ἐρειπωμένα
Οἱ πολυσύχναστες πλατεῖες χορταριασμένες
Βρέχει διαρκῶς.

Εἶμαι σ’ ἕναν μεγάλο ναὸ
Ἀπὸ τοὺς θόλους τρέχουν νερὰ
Στὶς τοιχογραφίες σχηματίζονται ρυάκια
Ὅ,τι ἔζησαν,
αἰσθάνθηκαν,
δημιούργησαν οἱ ἄνθρωποι,
ἐξαφανίζεται τώρα.

Τελευταῖα μετακόμισα στὴν βιβλιοθήκη
Τὶς νύχτες ἀνάβω μεγάλες φωτιὲς μὲ βιβλία
Οὐρλιάζω.