Δευτέρα, 10 Μαρτίου 2014

Ἐλάφι ποὺ ἔχει γιὰ κέρατα δυὸ ἀστραπὲς


Κουκουλωμένος ὁ Θεὸς μὲ τὸ σεντόνι
Γαμεῖ μία νεκρὴ ποιήτρια
Τὸ δωμάτιο εἶναι δημόσια ἐφορία
Πόρτες ἀνοίγουν, κλείνουν
Κλητῆρες διασκελίζουν τὸ κρεβάτι.

Νύκτα
Ὁ κόσμος ἐξανεμίζεται βίαια
Ξαναγίνεται Λόγος, τὸν ἀναρροφεῖ ὁ Θεὸς
Μέσα στὸν μεταλλικὸ φοριαμὸ συνωθοῦνται,
Πρωθυπουργὸς καὶ τραπεζίτες
Σκράτς! σχίζουν λωρίδες ἀπ’ τὸ δέρμα τους καὶ τὶς τρῶν.

Ἀπ’ τὸ μέτωπο τῆς ποιήτριας ὁρμᾶ ἕνας βίσων
-ὀργὴ ἀπὸ τὰ δάση τοῦ μυαλοῦ της
Ἀπ’ τὸ στόμα της βγαίνουν ἠλεκτρικὲς μαρμαρυγὲς
-ἡ καινούργια γλῶσσα
Οἱ κόσμοι ποὺ θὰ ζήσωμε εἶναι ποιήματά της.

ΧΙΛΙΕΣ ΚΛΩΤΣΙΕΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΙΑ ΤΗΣ ΣΑΠΙΑΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ