Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

Déjà vu


Παραδίδω τὸ ἑπόμενο μάθημα
Ξαφνικὰ κάτι βίαιο καὶ ἀνεξήγητο,
Στρίβει τὸ σῶμα μου,
Στραβώνει τὸ πρόσωπό μου.
Στέκω ἔτσι
Χωρὶς αἰτία καὶ νόημα
Κούτσουρο.

Φθάνω  σπίτι μου παραπατῶντας
Δοκιμάζω τὸ κλειδὶ ἀλλὰ δὲν ταιριάζει
Μοῦ ἀνοίγει μιὰ ἄγνωστη ποὺ κρατᾶ ἕνα βρέφος
Μιλᾶ ταραγμένα, καταλαβαίνω ἐλάχιστα
Ἰσχυρίζεται ὅτι εἴμαστε σύζυγοι
Τραυλίζω ἀκατανόητα
Αὐτὴ τὴν ζωή τὴν ἔχω ξαναζήσει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου