Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

Λαβύρινθος


Δένω τὴν γραβάτα μου μπροστὰ στὸν καθρέπτη.

Πολὺ πρὶν γεννηθῶ,
Οἱ μορφὲς σχημάτισαν τὶς ἕλικες τοῦ νοῦ
Καὶ παγιδεύτηκα.
Τώρα πλανῶμαι σὲ στοὲς περίπλοκες
Μὲ τὶς σκιές,
Ὄνειρο μέσα στ’ ὄνειρο,
Πὼς δῆθεν ζῶ,
Πὼς κάθε φορὰ βρίσκω τὸν μίτο κομμένο.
Πανικοβάλλομαι
Τρέχω ἀλλόφρων
Νὰ διαφύγω
Ν’ ἀποδράσω ἀπὸ τί, ἀπὸ ποιόν!

Καθὼς δένω τὴν γραβάτα
Μέσα ἀπὸ τὸν καθρέπτη προβάλλει τὸ εἴδωλό μου:
Ὁ κύριος μὲ τὴν αἱμόφυρτη ταυροκεφαλή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου