Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

Τά Πράγματα


Ξυπνῶ γυμνὸς σ’ ἕνα ἀπέραντο χιονισμένο τοπίο
Μοναχικὰ ἀνέκφραστα πράγματα,
ἀναδύονται μὲ βία στὴν ἐπιφάνεια
Σύντομα τὰ καλύπτει τὸ χιόνι.
      
Ξεθάβω ἀπεγνωσμένα
Τὰ δάκτυλά μου μελανιάζουν
Ἐπινοῶ μορφὲς
Χρήσεις
Ὀνομασίες
Ποτὲ δὲν θὰ μάθω τί εἶναι.

Συσπειρωμένος στὸ σκοτάδι,
τρέμοντας,
κτυπώντας τὰ δόντια μου,
ἀπαγγέλλω πάλι καὶ πάλι,
ἀτέλειωτους ὀνομαστικοὺς καταλόγους,
νὰ μὴν τὰ λησμονήσω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου