Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

Τὰ πράγματα


Ξυπνῶ γυμνός,
Σ’ ἕνα ἀπέραντο χιονισμένο τοπίο
Μοναχικά, ἀνέκφραστα πράγματα,
Ἀναδύονται μὲ βία στὴν ἐπιφάνεια.
Σύντομα τὰ καλύπτει τὸ χιόνι.
                  
Ξεθάβω ἀπεγνωσμένα
Τὰ δάκτυλά μου μελανιάζουν
Ἐπινοῶ μορφὲς
Χρήσεις
Ὀνομασίες.
Ποτὲ δὲν θὰ μάθω τί εἶναι.

Συσπειρωμένος στὸ σκοτάδι,
Τρέμοντας,
Κτυπώντας τὰ δόντια μου,
Ἀπαγγέλλω ἀτέλειωτους ὀνομαστικοὺς καταλόγους,
Νὰ μὴν τὰ λησμονήσω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου