Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

Ἐνέδρα


Τὶς νύχτες δὲν κοιμᾶμαι
Παραφυλάω τὰ πράγματα τοῦ δωματίου μου
Παραμονεύω “αὐτὸ” ποὺ δίνει,
“Αὐτὸ” ποὺ παίρνει τὶς μορφές τους.

Ἐμφανίζεται τότε ἡ μάνα μου
-«Ξύπνα» λέει, «ἄργησες πάλι»
Δυσφορῶ
Ἡ ἐργασία μου εἶναι ἀνιαρὴ
Ὁ προϊστάμενος αὐστηρός.

Στὴν πραγματικότητα,
“Αὐτὸ” παίρνει ὅποια μορφὴ φαντάζομαι.
Χρόνια ἀσάλευτος στὸ σκοτάδι,
Κλώθω τὶς λέξεις μὲ τὸ σάλιο μου,
Πλάθω τὸ σῶμα μου,
Τὴ μάνα μου,
Τὸν προϊστάμενο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου