Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

Γυμνὸς ἀγγελιαφόρος


Οἱ τρίχες στὸ κεφάλι μου,
Εἶναι γκρίζες πολὺ σκληρὲς καὶ ὄρθιες.
Ἀγγελιαφόρος εἶμαι, μοιάζω μὲ λύκο.

Διασχίζω τρέχοντας χιλιάδες σκοτεινὰ δωμάτια,
ὅπου σφυρίζουν παγωμένα ρεύματα
Παλιὰ ἦσαν ἀνάκτορα
Ἐδῶ οἱ μέρες πετρώνουν καὶ τὶς σπρώχνω μὲ κόπο
Στὶς μεγάλες αἴθουσες σχημάτισα τύμβους
Στοὺς ἀπέραντους διαδρόμους μακριὲς σειρές.

Τί μεταφέρω;
Ἀπὸ ποιὸν σὲ ποιόν;
Μὲ τὰ χρόνια λησμόνησα
Ὅμως τρέχω
Ἀγγελιαφόρος γάρ.

Ἔξαφνα ἀκινητοποιοῦμαι στὸν ἀέρα!
Μιὰ γλυκιὰ πνοὴ φέρνει λίγα λευκὰ ἀνθοπέταλα κερασιᾶς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου