Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

Τὰ χέρια

Ξαφνικὰ δὲν ἀναγνωρίζω τὰ χέρια μου
Εἶναι γηρασμένα
Δύσκαμπτα
Εἶναι τὰ χέρια τοῦ πατέρα μου.

Δοκιμάζω νὰ γράψω τὸ ὅνομά μου
Κρατοῦν τὸν στυλογράφο ἀδέξια
Χαράσσουν ἕνα παράξενο σύμβολο.

Περνᾶ καιρὸς συνηθίζω
Τὴ μέρα φορῶ γάντια
῎Η ἔχω τὰ χέρια στὶς τσέπες τῆς καμπαρντίνας
Ἀποφεύγω τὶς χειραψίες.

Τὶς νύχτες ψηλαφοῦν
Ψαύουν τὰ ὄνειρα
Ξεχωρίζουν ποιὰ ἀπ’ αὐτὰ θὰ βγοῦν ἀληθινὰ
Ποιὰ ὄχι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου