Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

Χέρια πάνω ἀπό τὴν πόλη


Γιγάντεια χέρια,
Κρέμονται ἀπειλητικὰ ἐπάνω ἀπὸ τὴν πόλη
Καθὼς τὰ παρατηροῦμε κατάπληκτοι,
Ἕνα κορίτσι ψιθυρίζει:
-«Εἶναι τὰ χέρια μας ποὺ στοίχειωσαν
Γιατὶ δὲν ἀγκαλιάζουν πιά».

Τὰ χέρια ἐφορμοῦν ἀπὸ τὸν οὐρανὸ
Τὸ πλῆθος σκορπίζει πανικόβλητο
Μὲ τοὺς ἀντίχειρες,
Συνθλίβουν ἀνθρώπους, συντρίβουν πολυκατοικίες.

-«Γρήγορα» λέω στὸ κορίτσι, «μάθε με ν’ ἀγκαλιάζω»
Πιάνει τὰ χέρια μου
Καὶ τὰ σφίγγει γύρω ἀπ’ τὴ λεπτή της μέση
Ὡς διὰ μαγείας,
Στὸν οὐρανὸ τὰ χέρια γίνονται μαῦρα νέφη.

Ἐνῶ βρέχει, χορεύουμε ἕνα παλιὸ βιεννέζικο βάλς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου