Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

Ξυπνῶ ἕνα πρωὶ


Ξυπνῶ ἕνα πρωὶ καὶ δὲν βρίσκω κανέναν
Βγαίνω στοὺς δρόμους
Τὰ κτήρια εἶναι ἐρειπωμένα
Οἱ πολυσύχναστες πλατεῖες χορταριασμένες
Βρέχει διαρκῶς.

Βρίσκομαι σ’ ἕναν μεγάλο ναὸ
Ἀπὸ τοὺς θόλους τρέχουν νερὰ
Στὶς τοιχογραφίες σχηματίζονται ρυάκια.
Ὅ,τι ἔζησαν,
Αἰσθάνθηκαν,
Δημιούργησαν οἱ ἄνθρωποι,
Ἐξαφανίζεται.

Τελευταῖα μετακόμισα στὴν βιβλιοθήκη
Τὶς νύχτες ἀνάβω μεγάλες φωτιὲς μὲ βιβλία
Οὐρλιάζω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου