Δευτέρα, 31 Ιανουαρίου 2011

Ἡ ἀπίστευτη εἴδηση

Ἡ ἀπίστευτη εἴδηση ὅτι δὲν ὑπάρχουμε,
Ὅτι ὄνειρα εἴμαστε ὁ ἕνας τοῦ ἄλλου,
Διαδίδεται γρήγορα ἀπὸ στόμα σὲ στόμα.
Τὰ ἀνθρώπινα σώματα παραλύουν
Παύουν κάθε δραστηριότητα,
Κι ἀτενίζουν ἄσκοπα τὸν ὁρίζοντα.

Περασμένα μεσάνυχτα
Σὲ μιὰ στοὰ γαμῶ μιὰν ἄγνωστη στὰ ὄρθια
Φθάνει σὲ ὀργασμό,
Καὶ μ’ ἔντονους σπασμούς τὸ κορμί της ἀλλάζει
Γίνεται διαυγές, ῥευστὸ
Τὸ ὑδάτινο ὄν ἀναβλύζει ἀπὸ τὸ σκοτάδι
Ἀστραπιαῖα ὄνειρα τὸ διατρέχουν
-«Ποιὰ εἶσαι;»
-«Ἡ πραγματικότητα· μόνον ἐγὼ ὑπάρχω»

Πάν’ ἀπ’ τὶς στέγες ἐναερίζονται,
Μεγάλα, ἡμιδιαφανῆ ᾠὰ -οἱ χίμαιρες
Στὴ στιλπνὴ μεμβράνη καθεμιᾶς,
Ἀντικατοπτρίζονται ὅλες οἱ ἄλλες
Μέσα τους κοιμῶνται ἀνθρώπινα σώματα.

1 σχόλιο:

  1. δεν έχει ή δεν κατέχει ο κόσμος το νόημα;
    όπως και νάχει κι αν συμφωνώ κι αν διαφωνώ, να πω απλώς πως τιμή μου που με καλέσατε στον χώρο σας
    κι ας προσθέσω σαν αληθινή δικαιολογία της αργοπορίας μου να ανταποκριθώ, την εκ φύσεως και αυτο-προστασίας, επιφυλακτικότητά μου
    να είσαστε καλά!
    σας ευχαριστω για την τιμή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή