Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

Γυμνός Ἀγγελιαφόρος


Οἱ τρίχες στὸ κεφάλι μου,
εἶναι γκρίζες, πολὺ σκληρὲς καὶ ὄρθιες
Ἀγγελιαφόρος εἶμαι, μὲ λύκο μοιάζω.

Διασχίζω τρέχοντας,
χιλιάδες σκοτεινὰ δωμάτια ὅπου σφυρίζουν παγωμένα ρεύματα
Παλιὰ ἦσαν ἀνάκτορα
Ἐδῶ οἱ μέρες πετρώνουν καὶ τὶς σπρώχνω μὲ κόπο
Στὶς μεγάλες αἴθουσες σχημάτισα τύμβους
Στοὺς ἀπέραντους διαδρόμους ἀτέλειωτες σειρές.

Ποιὸ μήνυμα μεταφέρω;
Ποιὸς εἶναι ἀποστολεύς, ποιὸς παραλήπτης;
Μὲ τὰ χρόνια λησμόνησα
Ὅμως τρέχω
Ἀγγελιαφόρος γάρ.

Ἔξαφνα ἀκινητοποιοῦμαι στὸν ἀέρα!
Μία γλυκιὰ πνοή,
φέρνει λίγα λευκὰ ἀνθοπέταλα κερασιᾶς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου