Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

Femme fatale

Νύχτα μ’ ἐπισκέπτεται ἡ μοιραία γυναίκα
Τῆς λέω, «θέλω ν’ ἀλλάξετε τὴ ζωή μου
Νὰ ζήσω πραγματικά»
-«Ἡ ζωή σας εἶναι πλεγμένη μὲ τὸν κόσμο» ἀπαντᾶ
Κι ἀπότομα μὲ τὸ στιλπνό της νύχι,
Τραβᾶ ἕνα νῆμα ἀπ’ τὸ πουλόβερ μου

Μαγεμένος παρακολουθῶ τὸ ξήλωμα,
Τοῦ σώματός μου,
Τῆς ψάθινης καρέκλας, τοῦ χαλιοῦ,
Ὅλων ὅσων ἔκανα, εἶπα ἤ σκέφτηκα.

Καθισμένη τώρα στὸ σκοτάδι
Πλέκει ἀλλιῶς τὰ νήματα τοῦ κόσμου, τῆς ζωῆς μου
Ἀφήνει τὰ πουλιά,
Τὰ σύννεφα, τὶς θλίψεις,
Νὰ περνοῦν ἐλεύθερα ἀπὸ μέσα μου.

Θέ μου, εἶμαι γεμάτος φεγγαρόφωτο!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου