Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2013

Βροχοποιός



Στέκω στὸ ἄνοιγμα τῆς πόρτας
Συλλέγω νέφη
Εἶμαι βροχοποιὸς
Στοὺς τοίχους ἐμφανίστηκαν παράξενες νωπογραφίες
Τρεῖς μέρες βρέχει
Στὴ στέγη ἄνοιξαν τρύπες ἀμέτρητες.

Νοῦς μου εἶναι τὸ σύννεφο μὲ τὰ χίλια μάτια
Ἀκολουθεῖ τὴν τύχη καὶ τὸν ἄνεμο
Οἱ μορφές του γεννιοῦνται ἡ μία μέσα ἀπὸ τὴν ἄλλη
Ἄλλοτε βρίσκουν νόημα οἱ άνθρωποι
Ἄλλοτε ὄχι.

Στέκω στὸ ἄνοιγμα τῆς πόρτας καὶ κοιτάζω
Τρεῖς μέρες βρέχει
Τὰ ροῦχα μου ἀχνίζουν
Μιὰ σταγόνα κρέμεται στὴ μύτη μου
Ἡ λάμψη της φωτίζει τὸν κόσμο.

ΑΓΓΕΛΟΙ ΚΑΡΦΩΝΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΤΟ

1 σχόλιο:

  1. Για την ώρα από τις πλάκες βγαίνουν χρυσαυγίτες,όταν σηκωθούν οι ποιητές,θα σηκωθούμε κι εμείς.Ως τότε υπομονή,αυτοσεβασμό και μάτια,αυτιά και μυαλά,ανοιχτά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή