Παρασκευή, 4 Ιουλίου 2014

Ὁ Θεὸς ξεφυσᾶ τὸν καπνὸ τοῦ τσιγάρου του πάνω μου



Οἱ ἄνθρωποι τρώγουν τὸ φῶς
Καὶ στὸν ἀέρα σχηματίζονται,
Σπήλαια καὶ σήραγγες σκότους.

Ἀνασηκώνοντας μὲ τὸ κέρας τὸν ὁρίζοντα,
Εἰσέρχεται στὸν κόσμο,
Ἕνας ὑπερφυσικὸς ῥινόκερως
Τρομοκρατημένοι κλεινόμαστε στοὺς ναοὺς
Εἶμαι μὲ τὴν ἐξαδέλφη μου κάτω ἀπ’ τὸ στασίδι
-«Βασιλάκη» προτείνει, «παίζουμε τοὺς μεγάλους;
Βγάλε τὸ πουλάκι σου νὰ στὸ γλύψω»
Στὰ μαρμάρινα σκαλοπάτια,
Κατρακυλοῦν βολβοὶ ὀφθαλμῶν ποὺ μᾶς βλέπουν
Στὰ ὑψηρεφῆ σκοτάδια,
Πλέουν μισοδαγκωμένα κομμάτια φωτός.

Ζίπ, ἕνας ποντικὸς διασχίζει τὸν οὐρανὸ
Νιάρρ! ἐκτινάσσεται ἡ μαύρη γάτα τοῦ μυαλοῦ μου.


ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου